fbpx

Stiekem een normaal gezin willen zijn

Stiekem een normaal gezin willen zijn

Een paar maanden na de geboorte van mijn zoontje is ons prille gezin uit elkaar gevallen. De reden hiervan laat in in het midden, maar door deze keuze heb ik lang niet geweten hoe het is om een ‘normaal gezin’ te zijn, als single moeder.

Wat is normaal?

Ondanks dat het uit elkaar gaan een keuze is die je zelf maakt, kan het achteraf nogal confronterend zijn. Niet dat je niet achter je beslissing staat, maar je wordt wel overal om je heen geconfronteerd met ‘blije of complete gezinnen’. Een normaal gezin bestaat tegenwoordig helemaal niet standaard uit een vader, moeder en kind(eren) natuurlijk. Er zijn zat single papa’s, single mama’s, gezinnen met twee moeders of met twee vaders. Gezinnen met biologische kinderen en zonder. Het maakt tegenwoordig allemaal niet zoveel uit.

Confronterend

Wat ik als single moeder erg confronterend vond is dat je vaak alleen met je kindje iets gaat doen. Ook al zijn daar soms vrienden bij of opa’s en oma’s. Vaak ging ik ook met Otis samen op pad. Naar het strand, naar de kinderboerderij in het grote bos of naar een meertje. Hoe leuk we het ook samen hadden, want we genoten dan echt wel, toch zag ik altijd completere gezinnen. Gezinnen met twee opvoeders, die dingen samen konden delen of overleggen. Dan rende de ene weer achter de blije peuter aan en dan de ander. Dat had ik niet en ik had ook geen flauw idee hoe dat was.

Happy times

Rapapapaaaaaa: big news! Tegenwoordig weet ik dus wel hoe dat is! Er is een jaar geleden iemand in mijn leven gekomen waar ik heel erg gelukkig mee ben. Iemand waar ik een ontzettende klik mee heb, die mij neemt en ziet zoals ik ben, die mij steunt en vertrouwd, waar ik ontzettend mee kan lachen en heerlijk mee kan kletsen. Een man die heerlijk kan koken en die net zoveel van mijn zoontje houdt als van mij. Dit is een liefde waarvan ik denk: zo hoort het dus te zijn en dit gun ik iedereen! Wow, dat mij dat mag overkomen!

Een normaal gezin

Uiteraard doen we ook regelmatig iets met zijn drieën. Wat was dat een ervaring de eerste keren! Ik voelde mij net een ‘normaal gezin’ en had zo’n gevoel van: Kijk dan even allemaal! Ik ben ook een gezin! Een single moeder met kind is ook zeker een gezin, maar het is zo fijn om dingen met elkaar te kunnen delen! Te overleggen over bepaalde zaken en elkaar dingen uit handen te nemen! Er ging een wereld voor mij open en ik geniet er ontzettend van…

Geluk zit in de kleine dingen

Als we weleens met mensen aan de praat raakten zeiden ze: Oh, jullie zoontje is ook blond! of tegen Otis Ben je lekker met papa en mama op stap? Ik hield dan mijn mond en zei niets over het feit dat het alleen mijn zoontje was. Ik voelde mij dan zo gelukkig met het feit dat mensen ons als gezin zagen dat ik dat niet wilde verstoren. Geluk zit in de kleine dingen, die voor anderen vanzelfsprekend zijn.

Reageer op dit artikel

reacties op dit artikel

Read More