Eyeopener: ik heb een temperamentvol kind!

Eyeopener: ik heb een temperamentvol kind!

Weet je af en toe echt niet waarom jouw kindje zo extreem heftig op bepaalde zaken reageert? En heb je soms echt geen idee hoe je het aan moet pakken, omdat het allemaal niet lijkt te werken? Misschien heb je wel een temperamentvol kind! Welkom bij de club!

Temperamentvol kind

Nu zul je zeggen, niets nieuws toch? Otis noemde ik al vaker temperamentvol. Heel eerlijk gezegd voel ik mij vaak onbegrepen. Vooral als ik een ‘temperamentvolle’ situatie met iemand deel en je krijgt dan de reactie ‘Ach, die van mij is ook pittig hoor’ en dan zie ik het makste schaap wat er ooit op de aardbol heeft rondgelopen. In mijn optiek dan of in verhouding tot mijn kind. Een ander kind heeft bijvoorbeeld geen zin om te eten en jengelt een beetje, de mijne krijst alsof de zijn linkerbeen wordt afgehakt. Dat doet hij ook als het niet snel genoeg gaat, hij zijn tanden niet wil poetsen en zo kan ik nog even doorgaan. Behalve als er anderen bij zijn uiteraard, dan is hij opeens verlegen en een engeltje. Laten we vooral doen of mama ze niet allemaal op een rijtje heeft (bedankt vriend).

Herkenning: ik ben niet gek!

Totdat ik de blog hierover van Me to We las. Wat een ongelofelijke eyeopener! Hierin worden er specifieke kenmerken genoemd door opvoed- en ervaringsdeskundige Eva Bronsveld, plus tips om hiermee om te gaan! Voordat ik de opvoed-brigade op mijn dak krijg: uiteraard is deze aanpak voor alle kinderen toe te passen, alleen blijken temperamentvolle kinderen hier super goed op te reageren, waardoor de ‘scherpe randjes’ wat afvlakken. Just saying…

Kenmerken van een temperamentvol kind

Herken je jou kind in het onderstaande? Dan zou het zomaar een temperamentvol kind kunnen zijn.

  • Sterke eigen wil
    Ja en als hij niet snel genoeg zijn zin krijgt dan kunnen de buren drie huizen verderop ook meegenieten.
  • Gevoelig
    Als ik niet lekker in mijn vel zit, merk ik dat aan Otis. Hij voelt mij feilloos aan en kopieert het.
  • Intens
    Volmondig JA! Hij is erg expressief in zijn emoties. Als hij lol heeft komt hij ook echt niet meer bij van het lachen en als hij verdrietig is lijkt het alsof zijn laatste uur geslagen heeft. Intens herken ik ook in zijn drukke en onrustige gedrag, hij zit geen moment stil, en het vragen naar aandacht en interactie. Je hebt er letterlijk je handen vol aan.
  • Opmerkzaam
    Loopt er iemand de kamer uit, beweegt er een klein miertje of vliegt er een vliegtuig op 5 kilometer hoogte, meneer heeft het gespot!

Tips voor temperamentvolle kinderen! 🙂

Now we’re talking… Tell me more!

  1. Op tijd eten, drinken en rusten

    Boosheid of frustratie komt vaak voort uit honger, dorst of vermoeidheid. Zorg dus dat ze op tijd eten, drinken en slapen. Deze kinderen zijn gevoeliger voor prikkels en hebben ook meer rust nodig. Het tegenstrijdige is dat ze nooit iets willen missen en overal bij willen zijn, waardoor je in een vicieuze cirkel terecht kunt komen.

  2. Verbinding en contact

    Voor deze kinderen is bevestiging en contact met de ouders extra belangrijk. Ze willen gezien worden, knuffelen graag en ondernemen het liefst dingen samen. Het is goed voor ze om die extra aandacht te krijgen.

  3. Controle

    Het gevoel dat er macht over ze uitgeoefend wordt is niet iets waar een temperamentvol kind vrolijk van wordt. Als je als ouder hier stug aan vasthoud, omdat jij nu eenmaal de baas bent dan zal dat gepaard gaan met veel strijd. Hier kun je voor kiezen, maar je kunt ook wat opener zijn en met je kind overleggen. Je kind hoeft echt niet alles te bepalen, als hij maar het idee heeft dat hij ook zijn zegje mag doen.

  4. Voorspelbaarheid

    Praat veel met je kinderen en vertel ook duidelijk wat jullie gaan doen en hoe de komende paar uur eruit zien. Ze houden niet van verrassingen, dus bereid ze voor op wat komen gaat.

Wat te doen bij een woedeaanval?

Negeren blijkt bij deze kindjes averechts te werken, omdat ze zich dan afgewezen voelen, terwijl ze juist constant zoeken naar bevestiging. Wat je kunt proberen is contact maken en liefde geven, rustig tegen ze praten en knuffelen.

Eindelijk handvaten!

Ik vond dit artikel echt heel fijn om te lezen, omdat het erg herkenbaar was en ik in de reacties op social media veel meer ouders zag die eindelijk het gevoel van herkenning en erkenning kregen. Het mooiste is natuurlijk dat je op een andere manier op ze kunt reageren, waardoor de kinderen zich meer begrepen voelen en zichzelf minder in de weg zitten. Een win-win situatie dus! Eva Bronsveld heeft hier een boek over geschreven, wat ik gelijk besteld heb. Ik ben benieuwd naar haar tips en de uitwerking op Otis!

Temperamentvolle kinderen – Eva Bronsveld – €19,99

Temperamentvolle kinderen

5 kwaliteiten van kinderen met een sterke wil!

5 kwaliteiten van kinderen met een sterke wil!

Ik heb zo’n exemplaar in huis. Een lief jongetje met een ontzettende sterke wil. Hij is fantastisch; gevoelig en extravert in al zijn emoties. Van extreem blij en uitbundig lachen waarbij de tranen over zijn wangen rollen tot dramatisch verdrietig en in de put als iets niet gaat zoals hij het wil.

Ook is hij standvastig als een standbeeld van duizend kilo dat in de grond is verankerd met tien stalen pinnen van ieder twee meter lang. Hij weet precies wat hij wil en hoe hij het wil. Ik kan je vertellen, dat is niet altijd even gemakkelijk voor een ouder.

Verschillende karakters

Ze zijn er, die kinderen waarbij alles makkelijk gaat. Die alles doen volgens het boekje, goed luisteren en die je nooit hoort. De opvoeding gaat de ouders prima af en zoveel is er eigenlijk niet veranderd sinds de komst van kinderen.

Bij mij is dit niet het geval. Opvoeden is voor meerdere ouders niet gemakkelijk en iedere ouder worstelt met dezelfde situaties. Eerlijk gezegd zie ik bij ons wel degelijk verschil met sommige andere kinderen. Vorig jaar bijvoorbeeld, in dat pannenkoekenrestaurant (ik schreef daar een blog over). Waar wij constant achter Otis aan renden door het restaurant, zat er aan de tafel naast ons een kind van dezelfde leeftijd rustig zijn pannenkoek te eten. Of op het strand (yes, ook hierover heb ik geblogd), waarbij sommige kinderen gewoon bij hun ouders blijven zitten en daar spelen, terwijl mijn exemplaar op onderzoek uitgaat en het op een lopen zet. Mama dus ook, dat begrijp je.

Opvoeding of karakter?

Voordat de opvoedpolitie zich bij mij komt melden: het klopt dat iedereen zijn kinderen anders opvoedt, maar daarnaast verschillen kinderen ook echt. Waar de één overal met gemak alle fases doorloopt, is bij de ander bijna alles een struggle. In het ene gezin is er misschien eens per dag een moment dat een kind niet luistert, maar bij het andere gezin kan dat wel drie keer in een uur zijn.

Ondanks dat een kind met een sterke wil echt niet gemakkelijk is als ouder, hebben ze veel kwaliteiten. Kwaliteiten waar ze later ontzettend veel profijt van zullen hebben. Als je dus soms in je hoofd tot tien (of twintig) moet tellen, houdt dan de volgende zaken in gedachten. Adem in, adem uit.

5 kwaliteiten van kinderen met een sterke wil

  1. Zelfstandig

    Als je iets van ze gedaan wilt krijgen, dan is dat soms lastig… Totdat je ze laat kiezen uit twee dingen, dan wordt het zelfs een feestje! Zo hebben ZIJ het gevoel dat ze het heft in handen hebben en dat er hun niets opgelegd wordt. Een win-win situatie! Een goede voorbereiding voor later als ze op eigen benen moeten staan.

  2. Eigen mening

    Bij het avondeten of tijdens het aankleden komt dit niet altijd goed uit. Ze zijn kieskeurig en weten precies wat ze willen. Deze kinderen zullen als ze groot zijn goed beslissingen kunnen nemen én het blijken ook nog vaak ondernemers in de dop te zijn.

  3. Geen meelopers

    Ze trekken zich niks aan van de mening van een ander en schamen zich nergens voor. Daar kunnen veel volwassenen ook nog wat van leren! Ze zijn niet bang om het anders te doen en lopen niet zo snel met de kudde mee. Een eigen plan trekken is iets om trots op te zijn!

  4. Vastberadenheid

    Lang doorgaan in een drambui of een discussie is ouders van kinderen met een sterke wil niet vreemd. Als ik ergens al 5 keer klaar mee ben, dan zit meneer er nog volop in. Ze staan voor de volle 100% achter hun eigen mening of opvatting en de vastberadenheid die hierbij hoort is een kwaliteit om te koesteren.

  5. Grenzen opzoeken

    Geloof mij, niet één kind probeert opzettelijk om jou tot waanzin te drijven. Wel zoeken ze de grenzen op en kijken ze tot hoever ze kunnen gaan. Dit is een onderdeel van het opgroeien en laat zien dat ze het heft in eigen hand nemen en het avontuur opzoeken.

Ander perspectief

Het is altijd goed om dingen vanuit een ander perspectief te bekijken. Bijvoorbeeld op het moment dat je erover nadenkt of het legaal is om je kind op Marktplaats te zetten. Of als je voor de twintigste keer moet herhalen dat iets niet mag en je je afvraagt of jouw exemplaren wel oren hebben gekregen. Lees dan de bovenstaande kwaliteiten van jouw kind door en waardeer ze! Oké, nadat je tot tien hebt geteld dan…

4 x wat je niet moet zeggen tegen ouders met een temperamentvol kind

4 x wat je niet moet zeggen tegen ouders met een temperamentvol kind

Zoals jullie inmiddels wel weten is mijn Otis een aardig temperamentvol kind. Alweer 1,5 jaar geleden schreef ik hier een blog over, die voor een deel van jullie erg herkenbaar was.

Goedbedoelde adviezen

Nu krijg ik aardig wat adviezen hier en daar van de mensen om mij heen. Hoe lief en aardig deze ook bedoeld zijn, soms begrijpen mensen echt niet hoe zo’n temperamentvol kind is en hoe je hiermee om moet gaan. Geloof mij, ik weet het zelf ook niet, maar er zijn wel een aantal adviezen waarbij ik in mijn hoofd heel iets anders denk, dan ik werkelijk zeg. 🙂

Goedbedoelde adviezen die ouders van een temperamentvol kind niet meer willen horen 😉

1. Dat heeft de mijne ook weleens hoor

Uuuhhh, nee niet dus. Tuurlijk, iedere peuter heeft weleens een driftbui of zijn dag niet. Dat komt inderdaad overal voor. Alleen 5 tot 9 drama-momenten of driftbuien per dag, geloof mij, dat is andere koek!

2. Ik vind hem juist altijd zo lief en rustig

Dat is hij gelukkig ook! Alleen rustig niet altijd. Al zijn emoties zijn extreem, dus of hij is extreem blij en gelukkig, maar hij kan ook extreem verdrietig zijn als iets hem niet zint. Krijgt hij zijn zin niet? Berg je dan maar, want dan krijg je een mega-driftbui om je oren! Thuis in de vertrouwde omgeving en met vertrouwde mensen kan het gedrag heel anders zijn dan met anderen erbij.

3. Je moet gewoon rustig blijven

Dat klopt inderdaad en dat ben ik het meeste van de tijd ook, maar ik ben ook maar een mens en mijn engelen-geduld is ook weleens op. Mensen hebben uiteraard het beste met je voor en er zit zeker wat in, dat ‘rustig blijven’, maar alleen hebben mensen totaal geen idee wat er al maanden of jaren aan vooraf gaat. Jij bent er ook weleens he-le-maal klaar mee dat sommige dingen altijd moeilijk moeten en enorm veel overtuiging en energie kosten. Helemaal ten opzichte van mensen met rustige kinderen. Maar goed, we blijven tot 10 tellen :-).

4. Gewoon even streng zijn en consistent zijn

Dat streng zijn heeft een hele andere uitwerking op temperamentvolle kinderen. Natuurlijk krijgt hij weleens straf, maar als je hem zo hard afwijst, dan is er geen land meer met hem te bezeilen. Hij voelt zich enorm in de steek gelaten en niks wat je zegt dringt meer tot hem door. Deze kinderen hebben een iets andere tactiek nodig en zijn vaak super gevoelig. Laten weten dat iets niet mag kan gelukkig op verschillende manieren (wat uiteraard niet betekent dat mijn manier altijd werkt, ik probeer ook maar wat).

Begrijp mij niet verkeerd, mijn Otis vind ik de allerliefste. Gelukkig gaat het de laatste tijd ook beter sinds hij iets meer uren pakt in een nacht. Ik merk dat gelijk aan zijn gedrag. Toch is het soms lastig dat je je door anderen niet begrepen voelt. De ouders met temperamentvolle kinderen weten vast wat ik bedoel!

5 tips voor ouders met gevoelige kinderen

5 tips voor ouders met gevoelige kinderen

Al eerder schreef ik dat mijn kind behoorlijk temperamentvol is. Naast het feit dat ik daar mijn handen vol aan heb, is hij ook nog eens heel erg gevoelig. Hoogsensitief is het nieuwe mode-woord hiervoor en er zijn wat tactieken waardoor je hier als ouder gemakkelijker mee om kunt gaan.

Labels plakken, ik ben er geen fan van. Aan de andere kant kan ik er niet omheen.

Hoogsensitief kind

Heeft hij een natte plek in zijn kleding, dan wil meneer iets anders aan. Die kleine apenkop kwijlt zoveel, dat dit een neverending story is. Extreem blij maar ook extreem verdrietig kunnen zijn. Alle emoties lijken dubbelop. Hij is erg gevoelig voor de sfeer van zijn omgeving en reageert daar ook op. Als ik gestresst ben, dan gooit hij zijn kont tegen de krib. Als ik relaxt ben, dan hebben we de grootste lol samen. Ben ik met Otis samen op een drukke verjaardag als één van de eersten aanwezig, dan is er niets aan de hand. Kom ik binnen in een druk en vol huis met veel herrie, dan zit hij zomaar een uur huilend bij mij op schoot. De kleinste details vallen hem op. Van een haar op de grond (‘Mama, bah!’) tot een torretje in de tuin of een nieuwe lipstick. Hij merkt dat anderen verdrietig zijn en hij wil dat oplossen. Zo kan ik nog wel even doorgaan…

Tips voor gevoelige kinderen

Mijn Otis is prachtig zoals hij is, alleen is er wel een uitgebreide gebruiksaanwijzing aanwezig (waarvan bepaalde hoofdstukken voor mij helaas nog steeds abracadabra zijn). Hier enkele tips die kunnen dienen als houvast. Wie weet schiet je er wat mee op. Voor kinderen die niet hoogsensitief zijn, kunnen deze tips uiteraard ook geen kwaad.

  1. Vrijheid

    Deze kinderen raken aan de ene kant snel overprikkeld, maar zoeken aan de andere kant ook zelf impulsen op. Bij een concert staat meneer zelfs graag vooraan te dansen! Probeer ze hierin vrij te laten, zodat ze geen ervaringen mislopen.

  2. Grenzen stellen

    Het opzoeken van hun grenzen drijft jou soms tot waanzin. Hierin zoeken ze naar veiligheid bij jou. ‘Als ik een driftbui krijg, blijf jij dan kalm?’. Eerlijk gezegd: vaak wel, soms ook niet. Daar wordt aan gewerkt!

  3. Toegeven of niet?

    Vragen deze kindjes iets vanuit huilen en drammen? Dan is het beter om ze niet hun zin te geven. Als ze daarentegen super blij en vol enthousiasme iets vragen, dan mag je ze hierin best tegemoed komen.

  4. Keuzes

    Geef ze het gevoel van vrijheid en onafhankelijkheid, door ze kleine keuzes voor te leggen. Dat kan in de vorm van het kiezen tussen twee paar schoenen, of de keuze voor met de auto of de fiets naar de winkel te gaan. Zo voelen zij zich zelfverzekerd en geef jij ze jouw vertrouwen.

  5. Rust

    Deze kindjes hebben extra behoefte aan rust. Zo kunnen ze alle prikkels, die bij hen heftiger binnenkomen, beter verwerken. Naast slapen, kan dit ook in de vorm van de frisse buitenlucht. We gaan dus ook regelmatig naar het strand, het bos en de duinen!

Deel gerust je eigen tips hier op de blog of op Facebook. Alle beetjes helpen, nietwaar?

Ook in deze hoek: Eyeopener voor ouders met een pittige peuter.

Deze tips voor gevoelige kinderen komen uit een artikel van de website Nieuwetijdskind

Jullie 20 redenen waarom een peuter uit zijn plaat gaat

Jullie 20 redenen waarom een peuter uit zijn plaat gaat

Het begon allemaal met 20 van mijn redenen waarom een peuter uit zijn plaat kan gaan. De mijne dan in eerste instantie. Uit jullie reacties bleek dat deze uitbarstingen soms nog aardig doorlopen tot de kleutertijd en er nog zat inspiratie is voor een nieuwe top 20.

Deze keer dus jullie 20 redenen waarom een peuter uit zijn plaat gaat.

1. Mama gaat na het wakker worden eerst naar de wc voordat ze de tv aanzet.

2. Het drinken zit in de verkeerde beker en het broodje ligt toch echt op het verkeerde bordje.

3. Je doet iets wat zij wilden doen: de deur open maken of bijvoorbeeld iets pakken in de supermarkt. Risky business!

4. Er zitten draadjes aan de binnenkant van hun sokjes. Daar wordt ik eerlijk gezegd zelf ook wel een beetje kriebelig van :-).

5. Ze krijgen een broodje kaas, maar willen liever worst. Maak je een broodje worst voor ze, dan besluiten ze toch weer voor kaas te gaan. Zeker weten deze keer…

6. Ze horen na de 1000ste ‘waarom’-vraag dat mama het eigenlijk ook helemaal niet weet.

7. Als mama de druppels van het ijsje aflikt of juist niet. Of je likt de druppels te ver terug, zodat het LIJKT alsof je een hapje zou kunnen nemen. Als je ze laat gaan, dan is het Bah, mama ijs schoonmaken! Je kunt het bijna niet goed doen, dat scheelt!

8. Als de pop kleren aan krijgt. Naakt moet ze zijn!

9. Als het beschuitje breekt, want prinsessen eten geen gebroken beschuitjes.

10. Als hij bij het voeren van de eendjes niet zelf mag gaan zwemmen.

11. Überhaupt als je niet doet wat de kleine dictators zeggen. Mama, teetee kijken? Mama, mag nana? Mama, ijs eten?

12. Er hangt iets aan de handjes (een spinnenweb of een blaadje uit de boom) en ze krijgen het er niet zelf vanaf.

13. Ze krijgen eten vanaf de verkeerde kleur servies.

14. Er komt een rode stuiterbal uit de speelgoed automaat in plaats van de verwachte kleur blauw.

15. Normaal krijgen ze in de winkel een stukje kaas of plakje worst, maar deze keer ligt dat er niet of worden ze vergeten. Gelukkig zorgen ze er zelf dan wel voor dat niemand ze over het hoofd ziet, door het op een brullen te zetten :-).

16. Als ze moeten douchen omdat ze te goor om aan te pakken zijn en daar hebben ze natuurlijk dan echt geen zin in.

17. Ze krijgen twee dezelfde sokken aan. Hoe durf je!

18. Er wordt wc papier in de wc gegooid bij hun poepje. No go!!

19. De ‘verkeerde’ persoon kijkt naar ze.

20. Als niet alle tutties, knuffels, boekjes en andere attributen uit hun bedje meegenomen worden in de ochtend. Stuk voor stuk, alles hebben ze nodig!

Hysterisch zijn ze en gelukkig kunnen we er smakelijk om lachen! Toch? 😉

Eyeopener voor ouders van een pittige peuter

Eyeopener voor ouders van een pittige peuter

Wie mij al een tijdje volgt weet inmiddels dat Otis geen mak schaap is. Integendeel zelfs… Het is een pittige peuter met een sterke eigen wil, die niet zo snel opgeeft. Niet super makkelijk, maar alles heeft zo zijn voordelen.

Volhouden

Nog iets wat jullie waarschijnlijk weten is dat Otis geen ideale slaper is. Sterker nog, hij heeft de eerste jaren van zijn leven gedaan op 7 tot 8 uur slaap per 24 uur. Vermoeiend voor hem en voor mij. Toen we in het ziekenhuis met hem liepen voor het slapen, werd mij ook aangeraden om gecontroleerd huilen te proberen. Uiteraard heb ik dat toen ook geprobeerd. Bij deze tactiek leg je je kleintje in bed en als hij gaat huilen ga je na 5 minuten even kort naar hem toe en weer weg. Dan laat je hem steeds iets langer huilen en tussendoor ga je er steeds kort heen om hem gerust te stellen. Er werd mij verzekerd dat 95% van de kinderen zeker binnen het uur in slaap valt. Mijn exemplaar presteerde het om het 2,5 uur vol te houden en dus gewoon niet te gaan slapen. Een volhouder is het dus zeker!

Ontdekken

Laatst schreef ik over onze lunch bij het pannenkoeken restaurant, waarbij ik non-stop achter mijn peuter aanrende en onderweg steeds een hap pannenkoek naar binnen schrokte. Om mij heen zag ik braaf allemaal kindjes lekker hun lunch opeten, maar Otis had daar echt geen tijd voor. Spelen, spelen en nog eens spelen! Waarom lukt mij dat niet?

Falen of karakter?

Ja, soms voelt het alsof ik het niet goed doe. Of in ieder geval niet goed genoeg. Andere kinderen eten beter, slapen beter of hebben meer rust in zich. Dat zal dan wel door mij komen, denk ik soms. Aan de andere kant weet ik natuurlijk ook dat het te maken heeft met zijn karakter. Hij is een vrolijke jongen, met een enorm sterke eigen wil. Hij deinst niet terug voor mama of wie dan ook, als hij ergens zijn zinnen op gezet heeft. Naast dat op dit moment te zien als ‘pittig’, realiseer ik mij gelukkig ook dat hij hier later in zijn leven veel profijt van gaat hebben.

Power to the pittige peuter

Ik zie hem als een krachtige persoonlijkheid, die alles uit het leven kan halen wat erin zit. Iemand die gaat voor zijn idealen en die zijn eigen leven vorm gaat geven, ongeacht eventuele hobbels op de weg. Een hobbel hier of daar heeft mijn Otis geen boodschap aan, hij zal dan nog beter zijn best gaan doen. Een eigenschap die mij nu soms tot waanzin drijft, zal mijn kleine lieve aapje later veel positiefs brengen. Door dat in mijn achterhoofd te houden, worden die pittige momenten toch een stuk beter te handelen!

20 redenen waarom een peuter flipt

20 redenen waarom een peuter flipt

Peuters kunnen nogal een sterke eigen wil hebben. Dat is nog een understatement. Soms zijn het gewoon regelrechte dictators. Wat zij willen, dat moet er gebeuren en zo niet, dan zetten ze het op een brullen en stampen. Als je geluk hebt, dan gaan ze er ook nog dramatisch bij op de grond liggen. Ik heb ook zo’n exemplaar thuis rondlopen, die om de meest vreemde redenen soms compleet uit zijn plaat kan gaan.

Het is de leeftijd

Ja, dat weten we.

Het hoort erbij.
Het is een fase.
Het hoort bij hun ontwikkeling en zo leren ze omgaan met teleurstellingen. 

Ik geloof het allemaal en hoop oprecht dat het waar is. Anders betekent het namelijk dat ik een kleine terrorist op de wereld gezet heb en dat vertik ik gewoon om te geloven ;-). Hij is ook vaak gewoon echt heel erg lief hoor, don’t get me wrong. Het grootste gedeelte van de tijd is mijn Otis de allerliefste en super gezellig. Totdat hij soms zijn zin niet krijgt…

Redenen waarom een peuter flipt

  1. Hij mag geen chocoladereep als ontbijt.
    Excuse me…
  2. Hij moet een broek aan.
    Mijn kleine Al Bundy gaat het liefst broek-loos door het leven.
  3. Hij moet schoenen aan als hij naar buiten gaat en hij wil, weer-of-geen-weer, op blote voeten
  4. Iemand raakt iets aan wat van hem is.
  5. Iemand raakt iets aan wat niet van hem is, maar waarvan hij denkt dat het van hem is.
  6. Hij wil wat jij hebt en na het ruilen wil hij weer wat jij hebt.
    Heb jij ‘m nog? 😉
  7. Hij krijgt het gekookte ei waarom hij gevraagd heeft.
  8. Je verdwijnt uit het zicht, bijvoorbeeld bij het naar bed brengen.
  9. Je komt in zicht en dan is het ‘mama weg’, weer niet goed…
  10. Je haalt hem op van de opvang en hij wil niet mee, terwijl hij die ochtend moest huilen omdat je wegging.
  11. Hij is lekker aan het spelen en omdat de zon al praktisch onder is moet je toch een keer naar huis. Hij wil niet.
  12. Als het aan hem ligt drinkt hij drie liter melk op een dag en dat mag niet van jou.
  13. Hetzelfde geldt voor ijsjes, daar is het altijd weer en tijd voor en daar ben jij het niet altijd mee eens.
  14. Het zand moet in de zandbak blijven.
    Waarom in godsnaam?
  15. Je wil hem troosten.
    Helemaal fout natuurlijk, dat zie je toch!
  16. Hij mag niet op de muur krijten.
    …en nee, ook niet op de vloer.
  17. De luier moet verschoond worden.
    Daar heeft meneer natuurlijk helemaal geen tijd voor.
  18. Hij moet in het boodschappenwagentje gaan zitten, zodat jij de boodschappen op de band kunt leggen en weer in je tas kunt doen, terwijl hij per sé getild wilt worden. Fysiek is dat praktisch onmogelijk of heel erg zwaar. Dat weet je want je hebt het geprobeerd. 🙂
  19. Hij mag zijn bord (yep, met eten nog erop) niet op de grond gooien van jou.
    Streng zeg…
  20. Hij krijgt een koekje wat hij zelf in twee stukken breekt.
    Maar dat was nou juist net niet de bedoeling…

Vergeet ik nog dingen? Laat ze gerust weten!

Uit eten met mijn peuter

Uit eten met mijn peuter

Ik zuchtte een paar keer diep en dacht: ‘Laat ik het weer eens proberen’. Nu heb ik het niet over de sportschool, macrobiotisch eten of stoppen met snacken. Nee, het gaat over uit eten gaan met mijn peuter.

Probleem?

Is dat zo’n probleem dan, zal je misschien denken? Nou, een probleem is een groot woord, maar makkelijk is het niet! Ik heb nu eenmaal geen rustig kind, mooier kan ik het niet maken. Hij is de allerliefste, met een enorm sterke wil, een Spaans temperament en het energie niveau van een duracell konijn met de nieuwste batterijen.

Pannenkoeken Paviljoen

Ik besloot voor een locatie te gaan die kindvriendelijk is. Ook al heb ik geen seconde rust, hij vermaakt zich dan in ieder geval. Hier hebben ze een eigen hoek met allerlei uitdagende wandspellen en buiten een speeltuintje. Ideaal zou je denken, laat maar lekker spelen! Niet in mijn geval…

Overheersend

Het ligt eraan wat voor type kind mijn Otis tegenover zich heeft, maar hij kan nogal overheersend en intimiderend overkomen voor andere kinderen. Hij was bijvoorbeeld lekker aan het spelen in de kinderhoek, toen er een rustig, timide meisje binnen kwam lopen. Naast een paar keer ‘MIJN!’, die ik uiteraard gecorrigeerd heb, zag ik dat het meisje nogal overweldigd was door zijn drukke gedoe. Hij heeft energie voor tien en rent, springt en kletst alsof zijn laatste uur geslagen is. Dat is puur enthousiasme, maar dit meisje schrok daarvan en deed bij alles een stapje terug als Otis in de buurt kwam. Dat vind ik niet prettig, dus blijf ik erbij om ervoor te zorgen dat ze rustig samen kunnen spelen, zonder dat het meisje afdruipt.

Vergelijken

Ik zie altijd een duidelijk verschil en zo ook tijdens deze poging. Andere gezinnen werkten rustig hun pannenkoek weg en mijn kind was veel te druk met spelen. Hij wilde niet eten, niet zitten, niet wachten, moest ‘UIT!’ en toen koos ik voor de goede lieve vrede. Hij is nu 2,5 jaar oud en ik hoop dat dit naarmate hij ouder wordt ook gemakkelijker wordt, omdat hij meer zal begrijpen. Het resultaat? Een heel gezellig 1,5 uur, waarbij ik steeds snel terwijl ik langs de tafel liep een hap naar binnen schrokte en constant achter mijn kind aanrende. Nu vind ik dat niet erg, maar op het moment dat je ergens wat probeert te eten, hoop je dat je dit ook op een normale manier kunt doen. Niet in mijn geval dus!

Mensen snappen het niet

Sommige mensen snappen het niet. Die denken: ‘Je kunt toch gewoon gaan zitten ergens? Hij bepaalt niet wat er gebeurt!’. Dat weet ik, alleen als ik moet kiezen tussen een blij en vrolijk kind of een kleine duivel die gillend en krijsend vastgesnoerd moet worden tegen zijn zin in omdat zijn moeder per sé ergens buiten de deur wil lunchen, dan kies ik eieren voor mijn geld. Optie twee, daar wordt niemand vrolijk van, dus deze mommy eet voorlopig weer lekker thuis! 🙂